بررسي تاثيرات سن، سبك فرزندپروري و تصور از خويشتن در پذيرش خشونت و زورگويي همسالان نوجوانان

مقدمه: هدف از اين تحقيق بررسي تأثيرات سن، سبك فرزند پروري و تصور از خويشتن در پذيرش ميزان خشونت و زورگويي همسالان در نوجوانان دختر و پسر در سنين بلوغ بود. روش: روش پژوهش حاضر همبستگي بود. نمونه تحقيق 658 نفر دانش‏آموز دختر و پسر بود كه به روش نمونه‌گيري خوشه‏اي چند مرحله اي انتخاب شدند. جهت جمع‏آوري داده‏ها از معيار تشخيص قربانيان زورگويي همسالان مينارد و جوزف (2000)، سبك فرزندپروري آتشي (1387) و تصور خويشتن آفر (1989) استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج رگرسيون سلسله مراتبي نشان داد، دختران به استثناي خرده مقياس «خشونت ارتباطي» در تمام مقياس‌هاي مواجه با زورگويي با افزايش سن، كاهش داشته‌اند و در پسران فقط در خرده مقياس «تمسخر» با افزايش سن، در مواجه با زورگويي كاهش معني داري وجود داشته است. روش‌هاي فرزند پروري داراي تاثير مثبت و تصور از خويشتن داراي تاثير منفي در پذيرش خشونت و زور گويي همسالان دارد. نتيجه‌گيري: براساس يافته‏ها مي‏توان گفت سن، نحوه تربيت و تصور خويشتن مي‌تواند در معرض خشونت قرار گرفتن نوجوانان را تحت تاثير قرار دهد.