رابطه كمال‌گرايي با بخشش خود: بررسي نقش واسطه‌گري احساس شرم و گناه

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه‌اي هيجانات خودآگاه شرم و گناه در ارتباط بين كمال‌گرايي مثبت و منفي با بخشش خود بود. روش: شركت‌كنندگان اين پژوهش 241 نفر (131 دختر و 110 پسر) از دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه شيراز بودند كه به شيوه خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسش‌نامه كمال‌گرايي، پرسشنامه آمادگي شرم و گناه و مقياس بخشش بود. به منظور بررسي مدل پژوهش از روش تحليل مسير در نرم ‌افزار ايموس استفاده شد. يافته‏ها: نتايج روشن ساخت كه كمال‌گرايي مثبت و منفي هم به طور مستقيم و هم به صورت غير‌مستقيم و از طريق احساس شرم و گناه پيش‌بيني كننده بخشش خود مي‌باشند. به اين صورت كه ابعاد كمال‌گرايي به واسطه احساس گناه بخشش خود را به طور مثبت و از مسير احساس شرم بخشش خود را به طور منفي پيش‌بيني مي‌كنند. نتيجه‏گيري: در مجموع، يافته‌هاي پژوهش حاضر مؤيد نقش سازگارانه احساس گناه در بروز رفتارهاي اخلاقي و از جمله بخشش خود مي‌باشد.