منافع و ملاحظات قدرت‌هاي منطقه‌اي در بحران سوريه

Interests and considerations of regional powers in Syria Crisis

هدف از اين پژوهش بررسي منافع و ملاحظات قدرت‌هاي منطقه‌اي (جمهوري اسلامي ايران، عربستان سعودي و تركيه) در فرايند بحران سوريه است. بحراني كه از ابتداي سال 2011 در اين كشور آغاز شد و همچنان ادامه دارد. پرسشي كه مطرح مي‌شود آن است كه جمهوري اسلامي ايران، عربستان سعودي و تركيه چه اهداف و منافعي را در بحران سوريه دنبال مي‌كنند؟ فرضيه اصلي اين است كه هركدام از سه قدرت منطقه‌اي مذكور اهداف و منافعي را در بحران سوريه در راستاي سه الگوي نظم شيعي (ايران)، سلفي (عربستان سعودي) و اخواني (تركيه) دنبال مي‌كنند. وجه اشتراك اين سه قدرت منطقه‌اي در فرايند بحران سوريه، تلاش براي حفظ يا ارائه الگوي نظم موردنظر خود در اين كشور و افزايش نفوذ منطقه‌اي است و وجه افتراق آن‌ها را نيز بايد در چگونگي نقش‌آفريني آن‌ها در فرايند بحران و منافع متعارضشان در اين بحران در چهارچوب الگوي مبتني بر توازن قدرت جستجو كرد.

The purpose of this study is to examine the interests and considerations of regional powers (The Islamic Republic of Iran, Saudi Arabia, and Turkey) in process of Syria crisis. crisis which began in 2011 and continues today. In fact, our question is what the goals and interests that the Islamic Republic of Iran, Saudi Arabia and Turkey seek in the Syrian crisis? The main hypothesis is that these three regional power have sought some goals and interests in three models of order including Shia (Iran), Salafi (Saudi Arabia) and, Brotherhood (Turkey). The commonality of these regional powers in crisis of Syria is to effort for protect and offer their order in this country and increase their regional influence and, their dissociation is way of their roleplaying in the process of crisis and, also their antithetical interests in this crisis In the framework of the model based on the balance of power