بنيادهاي سياسي و اجتماعي نظام هاي انتخاباتي مجلس شوراي ملي در ايران عصر مشروطه

تحقيق حاضر در پي پاسخ به اين سوال است كه رابطه بسترهاي سياسي و اجتماعي با تحول قوانين انتخاباتي مجلس شوراي ملي در ايران عصر مشروطه چگونه بوده است؟ فرض اين پژوهش آن است كه عوامل اصلي در شكل دهي به بنيادهاي اين نظام انتخاباتي و تغييرات سه گانه آن عناصري مانند ايدئولوژي، ساختار طبقاتي، عوامل اقتصادي، عرف و سنت، نوع رژيم سياسي و ... بوده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه در نظامنامه انتخابات صنفي (1285ش)، قانون انتخابات دو درجه اي سال 1288 و قانون انتخابات يك درجه اي كه مبناي انتخابات مجلس سوم تا بيست و چهارم البته با اصلاحاتي بود عناصر فوق هر يك سهم متفاوتي داشته اند. اين پژوهش تلاش دارد از منظر جامعه شناسي تاريخي اين رابطه را به بحث گذارد. سهم و تاثير اين روش آن است كه نمي توان حقوق واقعي يك ملت را بدون شناخت محيط اجتماعي كه خالق روابط حقوقي ميان افراد است درك كرد.