مدل سازي تفسيري - ساختاري ريسك هاي زنجيره تامين صنعت پتروشيمي

در محيط پيچيده و غيرقابل پيش بيني زنجيره تامين، هر تلاشي براي كاهش يك ريسك مي تواند منجر به كاهش يا افزايش ديگر ريسك ها شود؛ بنابراين دست يافتن به تصويري كلي از ريسك هاي زنجيره تامين و روابط بين آنها ضروري و منجر به استراتژي كاهش ريسك موثرتر و جامع تر مي شود. هدف اين مقاله شناسايي و استخراج ساختار روابط ريسك هاي بالقوه زنجيره تامين با به كارگيري رويكرد مدل سازي تفسيري- ساختاري مي باشد. در اين مقاله، با مطالعه ادبيات تحقيق و بر اساس روش دلفي و روايي محتوايي ريسك هاي اصلي زنجيره تامين صنعت پتروشيمي شناسايي شده و سپس با استفاده از فرآيند مدل سازي تفسيري- ساختاري مدل نشان دهنده روابط بين ريسك ها استخراج و در نهايت بر اساس قدرت هدايت و وابستگي دسته بندي مي شوند. نتايج نشان داد كه ريسك هاي محيط خارجي زنجيره تامين )ريسك هاي طبيعي، سياسي/اجتماعي، خط مشي و اقتصاد كلان( در سطوح پايين مدل قرار گرفته و داراي بيشترين تاثيرگذاري بر ديگر ريسك ها بوده و عامل ظهور و يا تشديد ريسك هاي محيط صنعت )بازار محصول و رقابت، بازار نهاده ها و ارتباطات و همكاري( و محيط سازماني )ريسك هاي عملياتي، مالي، استراتژيك، تعهد و فرهنگ سازماني و كاركنان( مي باشند.