آشكارسازي تونل هاي زيرزميني با استفاده از روش هاي توموگرافي مقاومت ويژه الكتريكي و لرزه نگاري شكستي

روش‌های لرزه‌ای انكساری و مقاومت‌ویژه الكتریكی از توانمندترین روش‌های ژئوفیزیكی در آشكارسازی سازه‌ها و حفره‌های زیرزمینی از جمله تونل‌های زیرزمینی هستند. در این تحقیق بر اساس مدل‌سازی معكوس، قابلیت این روش‌ها برای آشكارسازی تونل با انجام یك مطالعه موردی بررسی شده است. در مطالعه‌ی موردی، داده‌های مربوط به هر دو روش تقریباً به طور هم‌زمان با آفست 3 متر برداشت شده است. نتایج به دست آمده از هر دو روش بی‌هنجاری‌هایی را در محل تونل مورد نظر نشان داده است. با این وجود، تخمین محل تونل با تركیب نتایج به دست آمده از هر دو روش نتایج قابل اعتمادتری ارائه داد. همچنین در این تحقیق، بی‌هنجاری‌های ژئوالكتریكی حاصـل از یك بلوك مستطیلی با انجام شبیه‌سازی‌های متنوع مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. بر اساس نتایج به دست آمده، بلوك مستطیلی مورد نظر در عمق‌های بالاتر از 140 متر، قابل آشكارسازی نیست. همچنین، هر اندازه مقاومت‌ویژه روباره كاهش و یا ضخامت روباره افزایش یابد، احتمال آشكارسازی تونل كمتر می‌شود. نتایج نشان می‌دهند كه روش مقاومت‌ویژه الكتریكی از توانمندترین روش‌های ژئوفیزیكی در شناسایی تونل‌های زیرزمینی است.