تاثير آموزش نظريه محور بر ارتقاء رفتارهاي پيشگيري كننده از سوانح و حوادث در مادران داراي كودك زير 5 سال

زمینه و هدف: اولین علت اصلی مرگ در 5 سال اول زندگی كودكان در سراسر جهان سوانح و حوادث است. این مطالعه با هدف تأثیر آموزش نظریه­محور بر ارتقاء رفتارهای پیشگیری‌كننده از سوانح و حوادث در مادران دارای كودك زیر 5 سال انجام پذیرفته است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر مطالعه مداخله‌ای بر روی 130 نفر از مادران دارای كودك زیر 5 سال مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتی درمانی شهر خرم‌آباد در سال 1393 بود. ابزار گردآوری داده­های پژوهش پرسشنامه تنظیم‌شده مشتمل بر چهار قسمت (جمعیت‌شناختی، آگاهی، سازه‌های الگوی اعتقاد بهداشتی و عملكرد) بود. قبل از مداخله از هر دو گروه داده­ها جمع‌آوری و سپس به گروه مداخله طی چهار جلسه 50 دقیقه‌ای آموزش داده شد. پس از سه ماه نیز داده­ها دوباره جمع‌آوری گردید. برای تجزیه­وتحلیل داده­ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف‌معیار و توزیع فراوانی) و آزمون­های تحلیلی (آزمون كولموگروف-اسمیرنف، آزمون ناپارامتریك ویلكاكسون، آزمون ناپارامتریك من­ویتنی) از طریق PSS20 استفاده شد. یافته‌ها: قبل از مداخله آموزشی میانگین نمره آگاهی، اجزای الگوی اعتقاد بهداشتی و عملكرد در دو گروه مداخله و كنترل تفاوت معناداری نداشت. اما پس از اجرای برنامه آموزشی در گروه مداخله تفاوت معناداری میان دو گروه مشاهده شد (001/0>p). میانگین نمره عملكرد گروه مداخله (بر مبنای 100 نمره) از میانگین 3/52 در قبل از مداخله به 53/69 بعد از مداخله افزایش معناداری یافت (001/0>p). نتیجه‌گیری: با توجه به افزایش میزان نمرات حاصل از سازه‌ها، طراحی و اجرای برنامه آموزشی مبتنی بر نظریه الگوی اعتقاد بهداشتی در مادران دارای كودك زیر 5 سال همراه با پیگیری فعال می‌تواند سبب افزایش عملكرد آنان در خصوص پیشگیری از سوانح و حوادث در كودكان گردد.