بررسي اثر ارتفاع بر ميزان ترسيب كربن گونه درمنه دشتي (Atemisia sieberi Besser) در مراتع كوهستاني كياسر استان مازندران

به‌منظور بررسي اثر ارتفاع بر ميزان ذخيره كربن خاك تحت زيتوده و پوشش‌‌‌گياهي گونه درمنه دشتي (Artemisia sieberi Besser) در مراتع كياسر استان مازندران، سه طبقه ارتفاعي (1000-500، 1500-1000 و 2000-1500) در نظر گرفته‌‌‌‌‌شد. نمونه‌برداري از پوشش‌‌‌گياهي به‌‌‌‌‌صورت منظم- تصادفي با استقرار سه ترانسكت 100 متري در هر يك از مراتع مورد مطالعه صورت‌‌‌گرفت. سپس در طول هر ترانسكت 10 پلات 1×1 متر مربعي مستقر گرديد. جهت تعيين كربن گياه و كربن خاك به ترتيب از روش‌هاي احتراق و والكي- بلك استفاده گرديد. نتايج حاصل از تجزيه واريانس داده‌هاي مربوط به درصد پوشش تاجي، ميزان بيوماس اندام هوايي و زيرزميني و همچنين ميزان ترسيب كربن اندام هوايي، زيرزميني و خاك پاي گونه درمنه دشتي (30-0سانتيمتر) در سه طبقه ارتفاعي مورد مطالعه نشان‌داد كه كليه فاكتورهاي مورد بررسي در ارتفاعات مختلف داراي اختلاف معني‌داري در سطح 1% مي‌باشند و هر چه ارتفاع افزايش‌مي‌يابد، درصد پوشش‌تاجي، ميزان بيوماس و ميزان ترسيب كربن نيز زياد مي‌شود. همچنين از بين اندام هوايي، زيرزميني و خاك پاي گونه درمنه دشتي، مقدار ترسيب كربن خاك در هر سه طبقه ارتفاعي اول، دوم و سوم به ترتيب با 9/32، 10/93 و 13/08 تن در هكتار بيشتر از اندام هوايي و زيرزميني بوده است. در مجموع نتايج نشان داد كه در هر سه طبقه ارتفاعي مورد مطالعه، بيش از 90% درصد از كل كربن ترسيب شده به‌صورت كربن آلي خاك و مابقي آن در زيتوده گياهي قرار دارد.