نقد و بررسي تفسير ايده‏آليستي ويليامز از ويتگنشتاين متأخر

Analysis of Bernard Williams idealist interpretation of Wittgensteins later philosophy

خوانش هاي مختلفي از ويتگنشتاين متأخر وجود دارد. يكي از خوانش هايي كه محل نظر و مناقشه شارحان واقع شده، تفسير برنارد ويليامز از فلسفه متأخر است. از منظر ويليامز، ويتگنشتاين در گذار از تراكتاتوس به پژوهش هاي فلسفي از مرزهاي زبان من يعني مرزهاي جهان من و به عبارتي از سوليپسيسم استعلايي، به ايده آليسم استعلايي و به عبارتي مرزهاي زبان ما يعني مرزهاي جهان ما گذر مي كند. هدف اصلي وي تبيين اين مطلب است كه در حركت از من به ما دغدغه هاي ايده آليسم استعلايي رها نمي شود. بايد توجه داشت كه ويليامز، ويتگنشتاين را در معناي خاصي ايده آليست استعلايي مي داند. در اين نوشتار مي كوشم تا در وهله نخست، تبييني دقيق از تفسير ويليامز ارائه دهم. براي اين منظور، از برخي شارحان بزرگ ويتگنشتاين كه اين تفسير را مورد توجه قرار داده اند، ايلهام ديلمن، درك بولتن و نورمن ملكم، كمك مي گيرم. در قدم بعدي و در كنار تبيين اين تفسير به نقد وبررسي آن خواهم پرداخت

Among various readings of late Wittgenstein, Bernard Williams interpretation has been noteworthy and a matter of controversy among commentators. Based on Williams point of view, moving from Tractatus to Philosophical Investigation, Wittgenstein passes from amp;quot;my language limits equal my world limitsamp;quot; and in other words from transcendental solipsism to transcendental idealism or amp;quot;our language limits equal our world limitsamp;quot;. His main goal is to explain that in transition from amp;quot;Iamp;quot; to amp;quot;Weamp;quot;, one cant get rid of transcendental idealism concerns. It should be noted that Williams regards Wittgenstein as a transcendental idealist in a special meaning. This article first of all tries to present an accurate explanation of Williams interpretation. Regarding this, some great Wittgenstein commentators who pay attention to this interpretation, i.e. Ilham Dilam, Dereck Bolton and Norman Malcolm, are appealed for help. Following this, the interpretation is going to be analyzed and criticized.