سياست‌گذاري فرهنگي متعالي و پراگماتيستي؛ رويكردي انتقادي - تطبيقي

میان مبانی نظری و بناهای عملی فاصله­ای وجود دارد كه مانع از تحقق همیشگی عمل مبتنی بر نظر و حتی تحقق كلیت عمل می‌شود. پراگماتیسم با اصالت بخشیدن به عمل مبتنی بر پیامدهای تجربی، فاصله مبانی نظری را با سیاست‌گذاری فرهنگی از بین برده و به كارایی و حل مسئله بسیار نزدیك شده است. این پژوهش با رویكردی فلسفی و تطبیقی، این پرسش را مطرح می‌كند كه سیاست‌گذاری فرهنگی پراگماتیستی چه تمایزی با سیاست‌گذاری فرهنگی دینی دارد و چگونه سیاست‌گذاری دینی «مسئله‌« شكاف عمل و نظر را «حل» می‌نماید؟ بر این اساس الگوی سیاست‌گذاری «متعادل» از «متعالی» متمایز شده است و نشان داده شده كه در نگاه پراگماتیستی، دوگانه عمل و نظر حل نشده، بلكه صورت مسئله به كلی كنار گذاشته شده است؛ اما در نگاه دینی، دوگانه عمل و نظر حقیقتاً به یگانگی می‌رسد.

-