حقوق بيمار؛ گذار گفتماني از فضيلت‌گرايي به حق‌مداري

طلوع ايده حقوق بشر در سپهر انديشه،آغازگر تحولات گفتماني در منظومه فكري انسان گشته است. در اين ميان گستراندن گستره حمايتي حق‌هاي بشر نسبت به بيماران، نقطه عطفي است در گذار از رويكرد اخلاقي به بيمار به روي‌آورد عادلانه بدو. در «اخلاق فضيلت گرا» تيمار داشتن بيماربه مثابه يك فضيلت اخلاقي فردي، و مبتني بر نگاه ترحم محورانه به اوست؛ در اين گفتمان  بيمار ضعيفي است كه رهين فضلي خواهد بود كه از سوي قوي به او تفضل شده است. در مقابل با نظاره كردن به منظره فرد بيمار از نظرگاه حقوق بشر، بيماري خاستگاه «حق» بيمار است. در اين نگرش، بيماري در بافت رابطه «حق - تعهد» تحليل خواهد شد كه براساس آن حمايت از بيمار تكليفي است كه دولت با مداخله حمايتي خود متعهد به آن مي‌باشد.