سازگاري زناشويي و ابعاد آن در چرخه زندگي خانواده زنان شاغل

مقدمه: يكي از مهمترين مسائل روابط زناشويي، سازگاري زوجين در طول چرخه زندگي خانواده است، بر همين اساس هدف پژوهش حاضر بررسي سازگاري زناشويي و ابعاد آن در طول چرخه زندگي خانواده زنان شاغل مي باشد. روش: پژوهش حاضر از نوع علّي- مقايسه اي و نمونه آماري متشكل از 211 زن شاغل در دو دانشگاه شهيد بهشتي و صنعتي شريف بود كه با روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده براي گردآوري اطلاعات، پرسشنامه سازگاري زناشويي اسپانير (1976) بود. براي تحليل داده ها از روش تحليل واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي شفه استفاده شد. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه بين سازگاري زناشويي و ابعاد آن در چهار چرخه زندگي زنان شاغل تفاوت معني داري وجود دارد، بدين صورت كه در چرخه زندگي خانواده بدون فرزند، چرخه زندگي خانواده ميانه زندگي، چرخه زندگي خانواده فرزند خردسال و چرخه زندگي خانواده فرزند نوجوان از بيشترين ميزان سازگاري زناشويي تا كمترين آن است. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش وجود نقش‌هاي چندگانه زنان شاغل بر عملكرد زناشويي و سازگاري آنها تأثيرگذار است.