بررسي مقايسه اي شايستگي اجتماعي و نشانگان اضطرابي در دانش آموزان يك زبانه و دوزبانه

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي و مقايسه شايستگي اجتماعي و نشانگان اضطرابي در دانش آموزان يك زبانه و دوزبانه انجام گرفت. روش: براي انجام اين پژوهش 160 دانش آموز در سال تحصيلي 94-1393، شامل 80 دانش‌آموز يك‌زبانه و 80 دانش‌آموز دوزبانه، به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله-اي از بين دبستان هاي استان كرمانشاه، انتخاب شدند. روش اين پژوهش توصيفي و علي- مقايسه اي بود و براي جمع‌آوري داده ها از پرسشنامه هاي شايستگي اجتماعي فلنر و همكاران و مقياس اضطراب كودكان اسپنس (SCAS) استفاده شد. تحليل داده ها نيز با استفاده از آزمون تجزيه‌وتحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) انجام گرفت. يافته ها: يافته‌ها نشان داد كه بين ميانگين نمرات شايستگي اجتماعي و بعد مهارت‌هاي رفتاري در گروه دانش‌آموزان يك‌زبانه و دوزبانه تفاوت معني‌داري وجود ندارد (001/0=ἡ، 05/0P). همچنين بين ميانگين همه نمرات نشانگان اضطرابي از جمله نشانگان اضطراب كلي، اضطراب عمومي، اضطراب وسواس، اضطراب اجتماعي، اضطراب آسيب فيزيكي، اضطراب جدايي و اضطراب هراس در گروه دانش‌آموزان يك‌زبانه و دوزبانه تفاوت معني‌داري وجود دارد. به عبارتي دانش‌آموزان يك‌زبانه از ميانگين نشانگان اضطرابي كمتري نسبت به دانش‌آموزان دوزبانه برخوردارند. نتيجه گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش، به نظر مي رسد كه دانش آموزان دوزبانه نيازمند توجه بيشتري از سوي مسئولين هستند. لذا در مناطقي كه دانش‌آموزان دوزبانه وجود دارند، بايد معلمين، مديران و مسئولين امر آموزش‌وپرورش نسبت به زبان مادري اين دانش‌آموزان اطلاعات و آموزش هاي كافي ببينند.