پيش‌بيني بهزيستي رواني بر اساس عاطفه مثبت و منفي و خودكارآمدي مقابله‌اي

Prediction of Psychological WellBeing based on the Positive and Negative Affection and Coping Self – Efficacy

هدف از انجام پژوهش، پيش‌بيني بهزيستي بر اساس عاطفه مثبت و منفي و خودكارآمدي مقابله‌اي در دانشجويان دانشگاه پيام نور دهدشت بود. نمونه شامل 250 نفر از دانشجويان دانشگاه پيام نور دهدشت بودند كه به شيوه تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها مقياس بهزيستي رواني ريف، مقياس عاطفه مثبت و منفي (PANAS) و خودكارآمدي مقابله‌اي (CES). از ضرايب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه جهت تحليل داده‌ها استفاده شد. نتايج بدست آمده نشان داد كه خودكارآمدي مقابله‌اي، عاطفه مثبت و عاطفه منفي به ترتيب بيشترين ميزان واريانس مشترك بهزيستي رواني(82/0) را تبيين مي‌كنند

The aim of the study was to predict psychological wellbeing based on the positive and negative affection and coping self – efficacy among graduate students in Dehdasht University. The sample consisting of 250 graduate students were selected using multistage random sampling and were asked to complete Positive and Negative Affect Scale (PANAS), coping selfefficacy scale (CSE), and Psychological Wellbeing Scale, Ryff. After using Pearson correlation and multiple regression analysis, the results showed coping selfefficacy, positive and negative affect explain the most common variation ( 0/82) in psychological wellbeing respectively.