تاثير ساختار قدرت در خانواده بر سياست‌هاي توسعه‌اي در حوزه‌‌ خانواده: نمونه‌‌‌ آماري شهر تهران

the Development of a Policy on the Family: a Statistical Sample of Tehran

هيچ جامعه اي نمي تواند ادعاي سلامت كند، چنانچه از خانواده هايي سالم برخوردار نباشد؛ و هيچ يك از آسيب هاي اجتماعي نيست كه فارغ از تاثير خانواده پديد آمده باشد. از طرف ديگر هيچ نهادي همانند خانواده تحت تاثير دگرگوني هاي اجتماعي قرار نمي گيرد. به نظر مي رسد يكي از دلايل اصلي بحران در خانواده، تغيير ساختار قدرت در خانواده و نيز عدم اجراي سياست‌هاي توسعه اي در حوزه  خانواده مي باشد. مطالعه‌ حاضر به مقوله  ساختار قدرت در خانواده مي‌پردازد. اين پژوهش بر آن است تا ساختار قدرت در خانواده و نقش آن بر سياست‌هاي توسعه اي در حوزه  خانواده را مورد مطالعه قرار دهد. در اين پژوهش كه به روش پيمايشي صورت گرفته، حجم نمونه 380 نفر و جامعه  آماري افراد ساكن در مناطق سه، چهار، پنج، شش و 16 شهروندان كلان‌شهر تهران انجام گرفته است. يافته هاي پژوهش حاكي از متقارن بودن ساختار قدرت در خانواده‌هاي مورد بررسي است. يافته‌ها نشان مي دهد ساختار قدرت در خانواده بر سياست‌هاي توسعه اي خانواده تاثير دارد. همچنين بررسي‌ها نشان داد متغيرهاي پايگاه اجتماعي و وضع شغلي زنان بر ساختار قدرت در خانواده تاثيرگذار است اما رابطه‌اي ميان متغيرهاي ميزان تقيد به مذهب و تحصيلات با ساختار قدرت در خانواده مشخص نشد.

This study addresses the issue of “family power structure” of 380 residents in the zones of 3, 4, 5, 6 and 16 in metropolitan Tehran. Research findings suggest Symmetry of family power structure is in Iranian family. Also results show that the power structure of the family is an effective development policy.