جوهر به‌ مثابه امر واقعي در فلسفه لاك

Substance as Reality in John Locke

بحث لاك دربارۀ جوهر، دشواري‌هاي فراواني دارد. وي ازيك‌سو، جوهر را ناشناخته‌اي تلقي مي‌كند كه فقط تصوري نسبي و مبهم از آن داريم؛ ازسوي‌ديگر، به فرضيۀ ذره‌اي[1] معتقد است كه طبق آن، عالم واقع درنهايت، متشكل از اتم‌ها و ذرات مادي است. پرسش اصلي اين است كه جوهر براي لاك چه جايگاهي دارد. آيا واقعي است؟ يا فقط ذهني است؟ آيا مي‌توان جوهر را همان اتم‌ها و ذرات مادي دانست؟ به‌عبارتِ‌ديگر، چگونه اين دو ديدگاه لاك، يعني فرضيۀ ذره‌اي و ناشناخته بودن جوهر، سازگارند؟ براي رسيدن به پاسخ، ابتدا بحث جوهر را در فلسفۀ لاك به‌اختصار توضيح مي‌دهيم و سپس پاسخ نگارنده را به مسئلۀ مزبور بررسي مي‌كنيم. نگارنده متعقد است راهكار، تمايز حوزه‌هاي توجه لاك به جوهر (حوزۀ معرفت‌شناسانه) و فرضيۀ ذره‌اي (حوزۀ وجودشناسانه) است. [1] . Corpuscularian hypothesis

Lock’s doctrine of substance has a lot of difficulties. On the one hand, He considers substance as an unknown thing of which we just have a relative and ambiguous representation. On the other hand, He believes in corpuscularian hypothesis in which the physical world ultimately consists of atoms and physical corpuscles. The main question for Locke is what the place of substance is is it real, or just subjective? Can substance be considered the very atoms and physical corpuscles? In other words, how these two views of Locke, i.e., the corpuscularian and unknowable hypotheses of substance, are compatible? To get the answer, first, we briefly explain Lock’s doctrine of substance, and then evaluate the article authors response to the issue. The author believes that the solution is the distinction between Lockes fields of intention to substance (the epistemological domain) and corpuscularian hypothesis (the ontological domain).