كتاب شناسي: فلسفه عرفان: ذات‎گرايي و ساخت‏ گرايي

Mystical philosophy: essentialism and constructivism

درآمد پژوهش هاي دانشگاهي اخير دربارۀ عرفان در تقارني ايدئولوژيك بين دو مكتبِ تفسيريِ عرفان پايه ريزي شده اند: جاودان گرايي (ذات گرايي يا بي زمينه مندي)، ضدجاودان گرايي (ساخت گرايي، التفات گرايي، زمينه مندي). نگرش نخست، به كليت تجربه عرفاني مي پردازد؛ درحالي كه عرفان در نگرش دوم، همانند ديگر تجربه هاي انساني كاملاً مشروط تلقي مي شود. من با تبيين معناي «عرفان» آغاز مي كنم. سپس به تعريف و تصوير دو مكتب جاودان گرايي و ضدجاودان گرايي توسط استدلال هاي شاگردان برجستۀ آن مي پردازم. نكته اينكه دو مكتب تفسيري، مغالطۀ فصل امر يا مغالطۀ جايگزين هاي منحصربه فردرا مرتكب مي شوند؛ ازاين رو نمي توانند از مدعاي خود عبور كنند؛ بنابراين در ميان بحث، راهِ حل سومي را براي حلّ معارضات اين دو مكتب و تكيه بر ويژگي ها و نكات مثبت آنان مطرح مي كنم و به برخي مشكلات و معضلات تفسيرهاي شاگردان و طرفداران اين دو مكتب ميپردازم.