تفسير «الكشاف» و روش شناسي زمخشري در تحليل واژگان

تفسير الكشّاف، اثر محمود بن‌عمر زمخشري (م 538 ﮬ . ق) يكي از مهم‌ترين تفاسير ادبي قرآن كريم است. اين كتاب با رويكرد كلامي معتزله و به شيوه اجتهادي نگاشته شده است. بيان نكات بلاغي و ادبي، اين تفسير را ممتاز نموده و سبب شده تا مورد توجه ديگران از جمله طبرسي (م 548 ﮬ . ق) قرار گيرد. زمخشري، در توضيح لغات قرآن و بيان معاني آنها، تبحّر ويژه‌اي داشته و با دقت به تبيين معاني حقيقي و مجازي واژه‌ها پرداخته است. وي در الكشّاف، واژگان را با اشاره به اصل معنايي و اشتقاق، فروق لغات، استفاده از مجاز، كنايه، تمثيل و استعاره، بيان مفرد و جمع لغات و قرائت و نيز با استناد به آيات قرآن و حديث، استشهاد به اشعار و استعمالات عرب توضيح مي‌دهد.