منطقه پرواز ممنوع در حقوق بين‌الملل با توجه به عملكرد شوراي امنيت

NoFly Zone in International Law with Respect to Security Council Practice

در حقوق بين‌الملل معاصر، مي‌توان منطقه پرواز ممنوع را به عنوان يكي از مهم‌ترين ابزارهاي حمايتي در مخاصمات مسلحانه داخلي و بين‌المللي دانست. با اهميت يافتن روزافزون حقوق بشر در عرصه‌هاي داخلي و بين‌المللي، جامعه جهاني خواستار واكنش سريع‌تر و قاطع‌تر نهادهاي بين‌المللي، به ويژه شوراي امنيت در موارد نقض جدي و فاحش اين حقوق است. ايجاد مناطق پرواز ممنوع را بايد سازوكاري در راستاي تحقق موضوع مذكور دانست و براي شناخت و تجزيه و تحليل نظام حقوقي حاكم بر اين مناطق مي‌توان از دو سنجۀ مهم حفظ صلح و امنيت بين‌المللي و رعايت حقوق بين‌الملل بشر و بشردوستانه بهره گرفت. عراق، يوگسلاوي سابق و ليبي از مهم‌ترين مصاديق ايجاد چنين مناطقي به شمار مي‌روند. علي‌رغم اينكه ايجاد منطقه پرواز ممنوع درعراق از هيچ‌گونه مبناي صريحي در قطعنامه‌هاي شوراي امنيت برخوردار نبود، اما ايجاد اين منطقه بر فراز قلمرو يوگسلاوي سابق و ليبي را بايد مستند به قطعنامه‌هاي شوراي امنيت دانست. بررسي مباني حقوقي ايجاد مناطق پرواز ممنوع و ميزان موفقيت و سودمندي چنين اقدامي در حمايت از غيرنظاميان از جمله موضوعاتي هستند كه در اين مقاله به آنها پرداخته شده است.

In contemporary International Law, known as one of the most important protective mechanisms, nofly zone, in both international and noninternational armed conflicts. With the rising importance of human rights in the domestic and international law, the international community calls for quicker and more crucial response of international institutions, particularly the UN Security Council, in the serious and egregious violations of the law . Establishing nofly zones must be considered in order to fulfillment above mentioned matter, and maintaining international peace and security and respect to human rights and humanitarian international law are important two measures to recognition and analysis the legal system governing on these zones. Iraq, the former Yugoslavia and Libya are among the most important examples of the creation of such areas. However establishing a no fly zone in Iraq had any explicit grounds in Security Council resolutions, but establishing a no fly zone above territories of the former Yugoslavia and Libya must be based on Security Council resolutions. Considering legal basis of establishing no fly zones and the extent of the success and efficiency of this measure in protecting civilians are the issues that are considered in this article.