بررسي ظرفيت‌هاي مادران در تربيت اجتماعي فرزندان با تكيه بر يافته‌هاي ديني و علمي

زن و مرد به‌عنوان اركان اصلي خانواده، متناسب با ظرفيت‌هاي جسمي و روان‌شناختي نقش‌هاي ويژه‌اي در خانواده به عهده دارند. زنان و مادران به دليل برخورداري از توانمندي‌هاي خاصي كه دارند در بُعد تربيت اجتماعي فرزندان از جايگاه انحصاري برخوردارند. پژوهش حاضر با هدف تبيين و بررسي ظرفيت‌هاي مادران در تربيت اجتماعي و جامعه‌پذير كردن رفتارهاي فرزندان با تكيه بر يافته‌هاي ديني و علمي انجام شده است. روش پژوهش، توصيفي−تحليلي و استنباطي است، به اين منظور پس از شناسايي و استخراج ظرفيت‌هاي زنان و مادران و نقش آنان در نظام خانواده از نگاه متون ديني، به تحليل محتواي آنها پرداخته و ظرفيت‌هاي مادران در تربيت اجتماعي فرزندان بررسي شد. مادران و زنان به دليل برخورداري از ظرفيت‌هاي زيستي−اجتماعي منحصر به فرد، برخورداري از جايگاه عاطفي خاص، مجهز بودن به ظرفيت‌هاي كلامي و غيركلامي، ايمني بخشي به واسطه شوهرداري نيكو و بهره‌مندي از ظرفيت‌هاي يادگيري مشاهده‌اي، نقش تعيين‌كننده‌اي در تربيت اجتماعي و اخلاقي فرزندان دارند.