حيات طيبه، چشم اندازي براي تربيت كودكان: ارائه چارچوب مفهومي براي تبيين ويژگيهاي معلم دوره ابتدايي

درآمدي بر فلسفه‌ فقه تربيتي

محور اصلي گفتمان تربيتي در مباني نظري تحول بنيادين نظام تعليم و تربيت رسمي عمومي جمهوري اسلامي ايران، دستيابي متربي و مربي به مراتبي از حيات طيبه است. با هدف تبيين ويژگيهاي معلم دوره ابتدايي و با روش استنتاج از مباني نظري تحول بنيادين، آيات قرآن، روايات معصومين(ع) و نتايج پژوهشها به مطالعه زمينه ها و مصداقهاي دستيابي به حيات طيبه (ايمان و عمل صالح) در دوره كودكي پرداخته شد. بر اساس يافته هاي مقاله، مهمترين مباني تربيت كودك عبارت است از: فطرت، كرامت و اعتدال و مهمترين مباني تعليم كودك عبارت است از: انگيزه، آمادگي، احساسات، عملي بودن، به روز بودن و تدبر و تفكر و بر اساس اين مباني، مهمترين مصداقهاي دستيابي به حيات طيبه در كودكان عبارت است از: آموزش دين و اخلاق با تأكيد بر جنبه عاطفي و مناسكي، توجه به تفاوتهاي فردي، توجه به نقش الگويي، جامعه پذيري، تمرين كنترل خود، قضاوت منطقي، گرايش به خوبيها و تنفر از زشتيها و به تأخير انداختن خواسته¬ها. بر اساس مباني تربيت و تعليم كودك و مصداقهاي آن، ويژگيهاي معلم دوره ابتدايي با سه ويژگي اصلي، معلم عامل و الگوي اخلاقي، معلم مسئول و مراقب و معلم متخصص و با محور معلم فكور تبيين شد.