نقش آموزش در پيشگيري از جرم در سياست جنايي

هدف اصلي اين پژوهش بررسي نقش آموزش در پيشگيري از جرم در سياست جنايي ايران است. سياست جنايي، نمايانگر ديدگاه قانون‌گذار نسبت به موضوع جرم است. گرايش به تدابير سركوبگر كيفري يا اقدامات پيشگيرانه و اصلاحي ابتدا در سياست جنايي تقنيني نمود پيدا مي‌‌كند و موفقيت يا عدم موفقيت سياست جنايي در دستيابي به اهداف خود به اتخاذ يك سياست جنايي تقنيني منسجم و مناسب بستگي دارد. چنان‌كه مطرح شد قانون اساسي ج.ا.ا پيشگيري از جرم را بر عهده قوه قضاييه گذارده است. به‌موجب بند 5 اصل 156 يكي از وظايف قوه قضاييه اقدام مناسب براي پيشگيري از جرم و اصلاح مجرمين است. قوانين ديگري نيز هركدام در بيان وظايف يك مرجع يا نهاد به پيشگيري از جرم اشاره داشته‌اند