توسعه مدل برندمحوري در سازمان‌هاي خدماتي با تاكيد بر شركت هاي هواپيمايي

مفهوم برندمحوري به‌عنوان يك روش ممكن براي هدايت فرآيند برندسازي مطرح شده است. دليل اصلي ارائه مفهوم برندمحوري، سنجش اين مسئله است كه براي ساخت برندهاي قوي پايدار، يك سازمان بايد چگونه فعاليت‌هاي داخلي خود را هدايت و كنترل نمايد. در پژوهش حاضر، هدف شناخت ابعاد برندمحوري در سازمانهاي خدماتي و بررسي تاثير آن در ايجاد مزيت رقابتي براي سازمان خدماتي و توسعه برند خدماتي قوي است. جامعه آماري اين پژوهش كارشناسان و مديران واحدهاي بازاريابي و بازرگاني شركت‌هاي هواپيمائي بود و داد‌ه‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه با مشاركت 150 نفر از مديران و كارشناسان اين واحدها گردآوري شد. تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري انجام گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد شاخص‌هاي برندمحوري در سازمان‌هاي خدماتي شامل نمادسازي برند، هويت برند، ترويج برند درون سازمان خدماتي و بكارگيري ارتباطات يكپارچه بازاريابي منجر به توسعه برند خدماتي قوي و تمايز از رقبا در بازار مي‌شود. همچنين نگرش مديران ارشد در سازمان‌هاي خدماتي به برندسازي به‌عنوان سرمايه بر مشاركت آنها در فرآيند برندسازي تاثيرگذار بوده و زمينه‌ساز پيشبرد برندمحوري درسازمان خدماتي است. طبق نتايج بدست آمده از اين پژوهش مزيت رقابتي و تمايز از رقبا در نتيجه توسعه برند خدماتي قوي حاصل مي‌شود.