بررسي تأثير عوامل جغرافيايي بر امنيت اجتماعي (مطالعه موردي استان كرمان)

فضاهاي جغرافيايي و واحدهاي سياسي متأثر از موقعيت مكاني و محيط طبيعي خود هستند و با محيط‌هاي پيراموني در يك فرايند تأثير و تأثر قرار دارند. به نظر مي‌رسد كه امنيت به ويژه امنيت اجتماعي به عنوان زيربنايي‌ترين مفهوم زندگي اجتماعي متأثر از موقعيت مكاني و به طور كلي عوامل جغرافيايي است. اين تحقيق به دنبال بررسي تأثير عوامل جغرافيايي بر امنيت اجتماعي استان كرمان است. بدين منظور، اين پژوهش با رويكرد سيستمي و نگرش منطقه‌اي و يكپارچه به مقوله امنيت و با روش توصيفي ـ تحليلي انجام شده است. داده‌هاي مورد نياز تحقيق به شيوه كتابخانه‌اي و از دفتر مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحدP265F P، مركز آمار ايران و دفتر تحقيقات كاربردي فرماندهي انتظامي استان كرمان جمع آوري شده است. در مقياس منطقه‌اي به دو شاخص قاچاق مواد مخدر و تروريسم و در مقياس محلي (استان كرمان) به شاخصهاي ناامني اجتماعي يعني ميزان سرقت مسلحانه، سرقت به عنف (زورگيري)، آدم ربايي و قتل و مقدار مواد مخدر كشف و ضبط شده استناد شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه امنيت اجتماعي استان كرمان متأثر از موقعيت مكاني با توجه به منابع تهديد در سه سطح فراملي، فروملي و درون استاني است و متأثر از وضعيت توپوگرافيكي و دوري و نزديكي به كانون‌هاي بحران، شهرستان‌هاي نيمه غربي استان كرمان نسبت به نيمه شرقي از وضعيت امنيت اجتماعي بهتري برخوردار هستند.