مصرف‏گرايي در سبك‌زندگي مدرن و ديني

موضوع «مصرف گرايي» يكي از ويژگي‏ها و ترجيحات سبك زندگي غربي است كه تحت تأثير تحولات ناشي از انقلاب صنعتي به‏ويژه غلبه نظام سرمايه‏داري متأخر در چند دهه اخير به ظهور رسيده است. همچنين مصرف‏گرايي از رهگذر فرآيند جهاني شدن، ارتباطات گسترده جوامع، اشاعه فرهنگي، رسانه‏هاي جهان‏گستر به رويه نسبتا رايج و شايع جامعه جهاني تبديل شده است. در تبيين علل و عوامل مؤثر در رواج و نفوذ روزافزون اين فرهنگ و نيز پيامدهاي فردي و اجتماعي آن تاكنون ديدگاه‏هاي مختلفي با رويكردهاي روان‏شناختي، روان‏كاوي، جامعه‏شناختي و مطالعات فرهنگي، اقتصادي، ارتباطاتي و الهياتي عرضه شده است. در اين رويكردها، بيش از جنبه‏هاي اقتصادي به جنبه‏هاي فرهنگي و اجتماعي اين پديده، توجه شده است. اين نوشتار درصدد است كه با ارجاع ضمني به ديدگاه‏هاي ارائه شده، جايگاه اين رفتار را در سبكزندگي غالب و رايج كنوني، از ابعاد مختلف و با رويكرد غالب مطالعات فرهنگي، تحليل كند و در پايان به صورت گزاره‏وار و مختصر به خطوط عام الگوي مصرف از ديدگاه اسلام توجه دهد. روش آن در مقام گردآوري اطلاعات اسنادي و در مقام بررسي آن‏ها، تفسيري، تعليلي و تحليلي است.