بررسي نقش پليس جامعه ‌محور بر افزايش احساس امنيت

بحث مربوط به «پليس جامعه‌محور» در يكي دو دهه گذشته نه تنها به لحاظ تيوريك بلكه به لحاظ تجربي نيز رشد قابل توجهي داشته است و به جرات مي‌توان گفت يكي از مهم‌ترين ملاك‌هاي اثربخشي و كارايي «پليس جامعه‌محور» توانايي آن در افزايش احساس امنيت شهروندان است. به لحاظ نظري با توجه به اتخاذ رويكرد ارتقا سرمايه اجتماعي و از طريق شناسايي و پيشگيري از وقوع جرم و توجه به ديدگاه‌هاي شهروندان، «پليس جامعه‌محور» مي‌تواند به افزايش رضايت‌مندي، احساس امنيت و در نهايت كيفيت زندگي آن‌ها كمك كند. از لحاظ تجربي نيز شواهد حاكي از آن است كه پياده‌سازي برنامه‌هاي «پليس جامعه‌محور» و آگاهي شهروندان از اين امر، فارغ از شيوه اجراي آن، در بيشتر موارد موجب افزايش احساس امنيت شهروندان شده است، با اين حال به دليل پيچيدگي موضوع «ترس از جرم» و «احساس امنيت» بعضاً نتايج متناقضي نيز حاصل گرديده است. در اين مقاله به بررسي احساس امنيت و برخي نظريه‌هاي تبيين كننده آن، از جمله «پليس جامعه‌محور» پرداخته مي‌شود. بخش دوم مقاله نيز به تعريف «پليس جامعه‌محور»، ابعاد و مولفه‌ها و نقشي كه اين رويكرد نسبتاً جديد در افزايش ضريب امنيتي شهروندان مي‌تواند داشته باشد، اختصاص دارد.