ارزيابي روش هاي زمين آماري با متغير كمكي بافت خاك و توابع انتقالي براي برآورد هدايت هيدروليكي اشباع خاك

دراين پژوهش، توابع انتقالي و روش هاي زمين آماري براي تخمين هدايت هيدروليكي اشباع خاك با استفاده بافت خاك مورد مقايسه قرار گرفتند. داده ها از 196پروفيل خاك مربوط به مطالعات خاكشناسي و اصلاح اراضي سازمان جهاد كشاورزي استان اردبيل تهيه گرديد. نتايج نشان داد كه از ميان روش هاي مبتني بر زمين آمار و توابع انتقالي، روش كوكريجينگ معمولي با بهره گيري از متغير كمكي بافت خاك، با ضريب تعيين[1] 93/0 و ريشه ميانگين مربعات خطا[2] 21/3 (سانتي متر بر روز) داراي بهترين برازش و برآورد از هدايت هيدروليكي منطقه مي باشد و روش هاي زمين آماري بدون استفاده از متغير كمكي با دقت كمتري هدايت هيدروليكي را برآورد نمودند. بهترين واريوگرام برازش داده شده در روش كوكريجينگ معمولي، مدل تواني[3] با اثر قطعه اي صفر و سقف 156 محاسبه گرديد و استحكام ساختار فضايي منطقه و تاثير كامل مولفه ساختار دار بر مدل واريوگرام منطقه را نشان داد. دقت روش هاي مبتني بر توابع انتقالي، به ترتيب از مدل فرر- جوليا و همكاران (2004)، رزتا، دين و پاكت (1994)، كاسباي و همكاران (1984)، پاكت و همكاران (1985)، كمپل و شوزاوا (1994)، كاهش يافت. از ميان روش هاي توابع انتقالي روش فرر- جوليا و همكاران (2004) با ضريب تعيين 89/0 و ريشه ميانگين مربعات خطا 1/2 ( ميلي متر برساعت) از دقت بالاتري براي تخمين هدايت هيدروليكي اشباع خاك با استفاده بافت خاك برخوردار بود.