بررسي پيامدهاي باليني اكستيوباسيون پس از جراحي قلب در بيماران فاقد معيارهاي آزمايشگاهي در پروتكل مرسوم

Clinical outcome of tracheal extubatedcardiac surgery patients who did not meet protocol driven laboratory criteria for extubation

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه مقایسه پیامدهای بالینی كوتاه‌مدت پس از عمل جراحی قلب در بیماران با شرایط قابل قبول از نظر كلینیكی و pH كمتر از حد پروتكل مرسوم با بیماران اكستیوب‌شده بر اساس پروتكل مرسوم بیمارستان می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه كوهورت گذشته‌نگر در بیمارستان مركز قلب تهران در سال 94-1393 انجام شد. از 256 بیمار جراحی قلب با معیارهای ورود به مطالعه شامل سن بالای 18 سال و جراحی الكتیو كرونری، 95 بیمار در گروه مواجهه و 161 بیمار در گروه كنترل قرار گرفتند. داده‌های دموگرافیك، بالینی، آزمایشگاهی پیش، حین و پس از عمل بررسی و مشخصات گازهای خونی شریانی هنگام پذیرش در ICU و پیش و شش ساعت پس از اكستیوباسیون، شانس شكست اكستیوباسیون، زمان ماندن در ICU و بیمارستان و مرگ‌و‌میر در دو گروه با هم مقایسه‌ شد. یافته‌ها: فراوانی مردان و كسر برون‌ده قلبی در گروه كنترل بیشتر (به‌ترتیب 01/0P= و 02/0P=) و فراوانی بیماری انسدادی مزمن ریه و EuroSCORE در گروه مواجهه بالاتر بود (به‌ترتیب 005/0P= و 02/0P=). هنگام ورود به ICU دو گروه از نظر شاخص‌های گاز خون شریانی با هم تفاوت معناداری نداشتند. پیش از اكستیوباسیون مقادیر كسر اكسیژن دمی و فشار شریانی دی‌اكسید‌كربن در گروه مواجهه بالاتر (001/0P<) و مقدار بی‌كربنات و اسیدیته خون كمتر از گروه غیرمواجهه بود (001/0P<). شانس شكست اكستیوباسیون، زمان اقامت در ICU و بیمارستان و مرگ‌و‌میر در دو گروه با هم تفاوت معناداری نداشتند. نتیجه‌گیری: بیماران با وضعیت بالینی قابل قبول كه با اسیدیته خون كمتر از پروتكل مرسوم اكستیوب شدند پیامدهای بالینی بدتری نداشتند.

Background: We retrospectively compared the clinical outcome of post-cardiac surgery tracheal extubation between patients extubated with a lower than normal pH and patients extubated according to our routine institutional protocol. Our main goal was to clarify that strict adherence to the current criteria is dispensable. Methods: In this retrospective cohort study, we recruited 256 patients who met our study criteria and divided them into the exposed group (n= 95) and the control group (n= 161). The inclusion criteria consisted of coronary artery bypass grafting alone and age> 18 years. The exclusion criteria comprised the use of corticosteroids in the preceding 2 weeks, Serum creatinine (SCr)> 2 mg/dL, uncontrolled diabetes, liver dysfunction, Glasgow coma scale <13, and acetazolamide and sodium bicarbonate use. The arterial blood gas (ABG) characteristics before and 6 hours after extubation, extubation failure rate, length of stay in the in ICU, length of stay in the hospital and mortality were compared between the two groups. Results: In the control group, the males outnumbered the females and the ejection fraction was higher relative to that in the exposure group (P= 0.01 and P= 0.02, respectively). There were more patients with chronic obstructive pulmonary disease in the exposure group (P< 0.005) and also the euroSCORE was higher (P< 0.002). There were no significant differences between the groups regarding the ABG values at the time of ICU admission. Significantly higher levels of FiO2 and PaCO2 (P< 0.001 for both) as well as lower HCO3 and pH (P< 0.001 for both) were observed in the exposure group immediately before extubation. Following extubation, there was a significant increase in pH and a significant reduction in FiO2 need in the exposure group (P< 0.001 for both). The extubation failure rate, length of stay in the in ICU, length of stay in the hospital, and mortality rate were not different between the 2 groups. Conclusion: The patients with a lower than normal pH, tracheal extubated at the discretion of the ICU anesthesiologist did not have a clinical outcome worse than that of the patients extubated in accordance with our routine institutional protocol.