بررسي نقش ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي راهبردي حوزه فرهنگي و اجتماعي در انتخاب مركز سياسي مطلوب كشور

موضوع تعيين مركز سياسي(پايتخت) يا انتقال آن در جهان پديده‌اي است كه از پيشينه نظري و تجربي بسياري در مناطق مختلف جهان برخوردار است. اين موضوع در ايران نيز داراي پيشينه و سوابق ارزشمندي بوده است. مقاله حاضر كه برگرفته از يك طرح پژوهشي پيرامون طراحي يك مدل براي تعيين ويژگي‌هاي مركز سياسي مطلوب كشور در حوزه‌هاي فرهنگي و اجتماعي، جغرافياي طبيعي، سياسي و ژئوپليتيك، دفاعي و امنيتي، علم و فناوري و اقتصادي و زيرساخت بوده است، ابعاد و مؤلفه‌هاي حوزه فرهنگي و اجتماعي و شاخص‌هاي هر يك از مؤلفه‌ها را بررسي كرده است. روش تحقيق موردي و زمينه‌اي با رويكرد پژوهش آميخته مي‌باشد.از ابزار پرسشنامه، روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي و تعيين حجم نمونه 180 نفري از جامعه خبرگان حوزه فرهنگي و اجتماعي كشور براي جمع‌آوري اطلاعات و از روش‌هاي آمار استنباطي نظير آزمون برابري ميانگين‌ها، روش خودگردان سازي، آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن و آزمون‌هاي رتبه‌اي فريدمن و ويلكاكسون براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها بهره گرفته‌شده است. نتايج حاصله نشان مي‌دهد كه حوزه فرهنگي و اجتماعي با دو بعد فرهنگي و اجتماعي كه دربرگيرنده پنج مؤلفه و نه شاخص راهبردي است، نقش مهم و مؤثري در تعيين مركز سياسي مطلوب كشور در عصر حاضر دارد. از دستاوردهاي ديگر تحقيق مي‌توان به نقش مهم‌تر بعد فرهنگي نسبت به بعد اجتماعي، همچنين تأثير بيشتر مؤلفه هويت و فرهنگ اسلامي نسبت به مؤلفه‌هاي هويت و فرهنگ ايراني و هويت و فرهنگ انقلابي در انتخاب مركز سياسي مطلوب كشور اشاره نمود.