بررسي هيستوپاتولوژي اپيديديم در موشهاي نر بالغ نژاد NMRI تيمار شده با نانوذرات اكسيد روي

سابقه و هدف: توسعه سريع نانوفناوري منجر به افزايش كاربردهاي گسترده نانوذرات در تحقيقات زيست پزشكي شده است. اين مواد پس از تزريق، از طريق سيستم گردش خون به سرعت در تمام بدن توزيع و به اندام­ها و بافت­ها مي­رسند. از اين رو بررسي اثرات سمي آنها قبل از كاربردشان به عنوان دارو براي انسان و حيوان بايد ارزيابي شود. در اين مطالعه، تاثير نانوذرات اكسيد روي بر تغييرات هيستوپاتولوژيك بافت اپيديديم در موش بالغ مورد بررسي قرار گرفت. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي، از 30 سر موش نر بالغ نژاد NMRI استفاده شد. حيوانات در 5 گروه كنترل، شم و سه گروه تجربي ( 6=n) قرار گرفتند. گروه شم 1 ميلي ليتر آب مقطر و گروه­هاي تجربي دوزهاي مختلف نانو اكسيد روي (250، 500 و 700 ميلي گرم بر كيلوگرم، به روش درون صفاقي ) دريافت كردند. تيمار براي يك روز انجام شد. يك هفته پس از تزريق، تاثير نانوذرات اكسيد روي بر بافت اپيديديم مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج توسط ANOVA و آزمون توكي تحليل شد. يافته­ ها: نانوذرات اكسيد روي در دوز 250 ميلي گرم بر كيلوگرم باعث كاهش قابل توجهي در تعداد سلول­هاي اسپرم در مقايسه با گروه كنترل شد. همچنين سبب ايجاد سلول­هاي دژنره شده در لوله­ها نيز شد. تغييرات معني­داري در قطر لوله­ها و تعداد لوله­هاي اپيديديمي مشاهده نشد. نتيجه­گيري: طبق نتايج اين مطالعه و احتمال ايجاد اثرات نامطلوب نانو اكسيد روي بر سيستم توليدمثلي، پيشنهاد مي شود افراد از استفاده از فرآورده­هاي محتوي نانو اكسيد روي و برخورد زياد با آن، تا حد امكان پرهيز كنند.