سبب شناسي بيماري پژمردگي گلايول در جيرفت

يكي از عوامل محدود كننده توسعه كشت گلايول در منطقه جيرفت بيماري پژمردگي است كه بصورت زردي برگ ها، ضعف بوته ها، ناقص ماندن گلها، پژمردگي برگها، پوسيدگي ريشه ها و پياز و نهايتا مرگ بوته مشاهده مي گردد. به منظور شناسايي عامل بيماري، قطعاتي از ريشه و پياز پس از ضدعفوني، روي محيط سيب زميني دكستروز آگار كشت گرديد. از نمونه هاي آلوده ، قارچي با ميسلييوم هاي هوايي سفيد رنگ و كمي متراكم، ميكروكنيديوم هاي منفرد، عموما تك سلولي، گاهي دو سلولي، تخم مرغي تا بيضوي شكل به ابعاد 10-8× 5-75/3 ميكرومتر روي فياليدهاي كوتاه و منفرد جداسازي گرديد. ماكروكنيديوم هاي سه تا چهار سلولي و در ابعاد 35-18 × 5-3 ميكرومتر، روي اسپورودوخيوم ها در سطح پرگنه ظاهر شدند. كلاميدسپورهاي كروي تا بيضوي، اغلب بصورت منفرد و گاهي زنجيري روي ميسليوم ها تشكيل شدند. اثبات بيماريزايي با غوطه ورسازي پبازها در سوسپانسيون اسپور قارچ و كاشت در گلدان انجام گرفت. نشانه هاي بيماري بصورت زردي برگها، ضعف بوته و خشكيدگي برگها مشاهده و قارچ عامل بيماري مجددا جداسازي گرديد. براساس صفات مورفولوژيكي فوق و آزمون بيماريزايي عامل بيماري پژمردگي گلايول در جيرفت قارچ Fusarium oxysporum f.sp. gladioli شناسايي گرديد. اين قارچ براي اولين بار از روي سه رقم گلايول شامل ارقام سفيد، صورتي و قرمز از جيرفت واقع در جنوب استان كرمان جداسازي و گزارش مي گردد.