اثر تراكم جو ناخواسته بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم در سطوح مختلف نيتروژن

به منظور بررسي اثر تراكم جو ناخواسته بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم در سطوح مختلف نيتروژن، آزمايشي به صورت كرت هاي خرد شده و در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با 3 تكرار در دانشگاه آزاد اسلامي سبزوار انجام شد. مقادير كود نيتروژن در سه سطح توصيه شده، %25 بيشتر از مقدار توصيه شده و 25 % كمتر از مقدار توصيه شده ( به ترتيب برابر با 200 ، 250 و 150 كيلوگرم نيتروژن در هكتار از منبع اوره) به عنوان فاكتور اصلي و تراكم علف هرز جو ناخواسته در پنج سطح 0، 25 ، 50 ، 75 و 100 بوته در متر مربع به عنوان فاكتور فرعي بود. افزايش تراكم جو ناخواسته، تاثير منفي مجانب داري روي عملكرد بيولوژيك و عملكرد اقتصادي گندم داشت. كليه اجزاي عملكرد با افزايش تراكم جو ناخواسته كاهش پيدا كرد. قدرت رقابتي تك بوت ههاي جو ناخواسته، در دو سطح كم و زياد نيتروژن بيشتر از سطح مطلوب بود. بيشترين تعداد پنجه بارور، وزن هزار دانه، عملكرد اقتصادي و عملكرد بيولوژيك، با مصرف 200 كيلوگرم نيتروژن در هكتار و در شرايط عاري از علف هرز بدست آمد. افزايش يا كاهش مقدار مصرف نيتروژن از مقدار توصيه شده، بيشتر به نفع جو ناخواسته بود و در اي ن شرايط، با افزايش تراكم جو ناخواسته عملكرد و اجزاي عملكرد كاهش يافت.