سنجش جدايي گزيني مسكوني پايگاه هاي اجتماعي- اقتصادي شهر شيراز با استفاده از شاخص هاي اندازه گيري چندگروهي

جدايي گزيني شهري موضوعي مهم در بسياري از شهرهاي جهان است و از مدت ها قبل بسياري از محققان به اين مبحث توجه داشته اند. جدايي گزيني شهري، تمركز فقر و پيدايش طبقات پايين را به طرز شديدي در پي دارد. انواع مختلفي از جدايي گزيني شهري از قبيل جدايي گزيني درآمدي و قومي- نژادي وجود دارد كه وابسته به مكانيزم هاي موجود در درون يك شهر است. به منظور برنامه ريزي جامعه اي بهتر، برنامه ريزان شهري نيازمند آگاهي از نحوه ي اندازه گيري جدايي گزيني و تجزيه وتحليل نتايج حاصل از آن هستند. روش هاي متعدد سنجش جدايي گزيني شهري وجود دارد كه به طرق مختلفي با هم متفاوتند. پژوهش حاضر پركاربردترين شاخص هاي سنجش جدايي گزيني مسكوني چند گروهي(8 شاخص) را با استفاده از نرم افزار تحليل گر جدايي گزيني در سطح شهر شيراز و ميان پايگاه هاي مختلف اجتماعي- اقتصادي اين شهر مورد مطالعه قرار داده است. جامعه آماري، كل محدوده كالبدي شهر شيراز به تفكيك بلوك هاي آماري(451بلوك) در قالب نقشه در محيط سيستمهاي اطلاعات جغرافيايي و خانوارهاي ساكن در آن(416141 خانوار) مي باشد. درمجموع نتايج پژوهش وقوع پديده جدايي گزيني در شهر شيراز را به ميزان متوسط به بالا و با مقادير محاسبه شده ي 7177/0، 5785/0، 1 - 5474/0، 5407/0، 3969/0، 3759/0، 3613/0، 3375/0 براي هر يك از شاخص ها مورد تاييد قرار مي دهد. از طرف ديگر به كارگيري تحليل لكه هاي داغ نرم افزار ArcGis در محدوده موردمطالعه نيز نشان مي دهد بيشترين تجمع فضايي پايگاه اجتماعي- اقتصادي بالا(لكه هاي داغ) تقريباً در حوالي مركز و ناحيه شمال غربي شهر، پايگاه اجتماعي- اقتصادي متوسط در سمت غربي شهر و پايگاه اجتماعي- اقتصادي پايين نيز در سمت جنوب غربي شهر شيراز خوشه بندي شده اند.