سكه شناسي در دوران شاه سلطان حسين بايقرا در محدوده تاريخي خراسان بزرگ

بی­تردید، دوره حكمرانی سلطان حسین­بایقرا(875-912هـ.ق)، را می­بایست عصر شكوه هنر و ادب عصر تیموری به­شمار آورد. در طی حكومت وی، شهر هرات- تختگاه سلطان حسین بایقرا، به مهم­ترین كانون هنر و ادب عصر تیموری تبدیل شد. پژوهش حاضر با بهره­گیری از روش توصیفی-تحلیلی و تمركز بر مسكوكات ضرب شده در حكومت سلطان حسین­بایقرا، تلاش­نموده به تحولات اجتماعی-فرهنگی در اواخر دوره تیموری بپردازد. نتایج این تحقیق نشان­می­دهد، اوزان و عیار سكه­های عصر سلطان­حسين­بايقرا با توجه به­عدم ثبات سياسي و فقدان قدرت سیاسی در مركز و پیامد آن كاهش اقتدار اقتصادی همواره دستخوش تغییرات بوده است. دراین میان، برخی از سكه­ها كه در منطقه استراباد و هرات ضرب گردیده به­دلیل وجود ثبات در مركزیت سیاسی و مذهبی، از لحاظ نقوش، عیار و وزن، از كیفیت بسیار بالایی برخوردار بوده­اند. از مطالعه شعائر موجود بر روی سكه­های این دوره می­توان دریافت كه مذهب رایج، تسنن(فرقه حنفی) بوده و همپای آن در منطقه استراباد تشیع از نفوذ بیشتری برخوردار بوده است؛چراكه تعداد زیادی از سكه­های ضرب­شده در این شهر، مزین به شعائر مذهب شیعه است.