بررسي اختلاف چهار جريان عمده وهابيت در دهه هاي شصت و هفتاد ميلادي در زمينه تكفير

جريان وهابي كه در قرن هجدهم به وسيله محمدبن عبدالوهاب پايه گذاري شد، در طول زمان، دچار انشعاباتي دروني شد. برايند انشعابات تا سال 1979 م، شكل گيري چهار جريان اصلي است كه عبارت بودند از: وهابيت سنتي تكفيري، وهابيت سنتي غيرتكفيري، آلباني و صحوه. اين پژوهش به روش كتابخانه اي و با بررسي منابع اصلي و تحقيقات انجام شده و هدف آن، بررسي نظرات جريان هاي وهابي در مسئله تكفير است. در راستاي رسيدن به اين هدف، اين نتيجه به دست آمد كه در بازه زماني مذكور، جريان وهابيت يك سنت تكفيري بود و صحوه به تكفير مايل بودند؛ درحالي كه وهابيت غيرتكفيري و آلباني از آن اجتناب مي كردند. همچنين اين نتيجه به دست آمد كه ريشه اين اختلاف، به نگرش هر جريان نسبت به مسئل ه حكومت بستگي داشت؛ بدين معني كه جريان هايي كه طرفدار قيام و برپايي حكومت وهابي بودند، به تكفير تمايل داشتند تا ضرورت جهاد عليه غيروهابي ها را براي پيروانشان توجيه كنند . اين در حالي بود كه جريان هايي كه خواهان قيام يا براندازي خشونت آميز حكومت نبودند، به تكفير نيز تمايلي نداشتند.