تأثير آموزش تاب‌آوري بر فرسودگي تحصيلي دانش‌آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش تاب‌آوری بر كاهش فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان، انجام گرفته است. روش مورد استفاده در این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی به صورت طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش را كلیة‏ دانش‌آموزان دختر سال اول دبیرستان شهر همدان سال تحصیلی 94-1393 تشكیل می‌دادند؛ چهل نفر از دانش‏آموزان دارای فرسودگی تحصیلی (با روش نمونه‏گیری تصادفی خوشه‏ای چندمرحله‌ای) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه بیست نفرۀ آزمایش و كنترل جایگزین شدند. آموزش تاب‏آوری در طی ده جلسة شصت دقیقه‏ای به صورت گروهی بر روی گروه آزمایش اجرا شد. ابزار به كار برده شده در پژوهش، پرسش‏نامۀ فرسودگی تحصیلی بود. یافته‏های پژوهش با استفاده از تحلیل كوواریانس نشان داد؛ روش آموزش تاب‌آوری بر كاهش فرسودگی تحصیلی در دانش‏آموزان مؤثر است. هم‌چنین نتایج نشان داد كه آموزش تاب‌آوری بر كاهش خستگی تحصیلی، بی‏علاقگی تحصیلی و ناكارآمدی تحصیلی در دانش‏آموزان مؤثر است. یافتة دیگر پژوهش حاضر این بود كه از بین مؤلفه‌های فرسودگی تحصیلی آموزش، تاب‌آوری بیشترین تأثیر را در كاهش خرده‌مقیاس خستگی تحصیلی داشته است.