بررسي نقش آموزش هاي انبوهي در توسعه روستايي و فعاليت هاي كشاورزان استان مركزي

نقش آموزش در توسعه روستايي را مي­توان به طور خلاصه در ارتقاء دانش فرهنگي، اجتماعي، تخصصي و افزايش مهارت­ها دانست كه به دنبال آن ارتقاء بهره­ وري مطلوب از نعمات الهي ميسر خواهد شد. شناسايي انواع روش­هاي آموزشي لازمه كاربرد صحيح آنها در انواع آموزش­هاست. در اين پژوهش ضمن تعيين عوامل دخيل در به­ كارگيري روش­هاي آموزشي كشاورزان، نقش آموزش­هاي انبوهي مورد بررسي قرار گرفت. زيرا با توجه به هزينه و در شرايطي كه محدوديت­ هاي اقتصادي حاكم است شناسايي مناسب­ترين روش درهر منطقه اهميت بسيار دارد. بدين منظور، ابتدا يك تحقيق اكتشافي مقدماتي انجام، سپس با تاكيد بر يافته هاي آن، تحقيق اصلي با فن پيمايشي صورت گرفت. جمعيت مورد مطالعه دربرگيرنده 78000 بهره بردار در 1400 روستا در استان مركزي مي باشد. نمونه­ گيري با روش نمونه گيري خوشه اي دو مرحله اي انجام شد. از آنجا كه بيش از نيمي از جمعيت مورد مطالعه بي سواد و كم سواد هستند در انتخاب روش­هاي ترويجي مناسب بايستي اين نكته مد نظر قرار گرفته و براي اين گروه روش­هايي به­ كار گرفته شود كه نياز كمتري به سواد دارند.همچنين به دليل پراكندگي كشاورزان درگروه­هاي سني مختلف، انتخاب روش­هاي مناسب ترويجي مي­ بايست طبق نظريات موجود درروش­هاي آموزش بزرگسالان صورت پذيرد. از آنجا كه در اكثر كشورهاي در حال توسعه سطح آموزش و پرورش كشاورزان كم است، اقدام دولت به اجراي برنامه­ هاي فني و آموزشي براي كشاورزي و افزايش ظرفيت كشاورزان با استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات ضروري است.