تاثير دوره هاي آبياري غرقابي و زمان پس از برداشت بر جوانه زني بذر ارقام برنج

خصوصيات كيفي بذر و اثرات آن بر جنبه هاي جوانه زني، صرف نظر از ژنوتيپ و شرايط رطوبتي خاك در مزرعه، متأثر از مدت زمان نگهداري بذر پس از برداشت ميباشد لذا اين پژوهش به صورت آزمايش فاكتوريل اسپليتپلات در قالب طرح كاملاً ٦ و ٨ ساعت يك ، تصادفي با سه تكرار در آزمايشگاه اجرا شد. عامل اصلي بهصورت تركيبي از رژيم آبياري و ژنوتيپ شامل ٤ روز در ميان و ٤ساعت هر روز آبياري و ارقام برنج دانيال، لاين ٦، چمپا و عنبوري قرمز بود. پنج فاصله زماني پس از برداشت ٦٠ و ٨٠ روز) به عنوان عامل فرعي در نظر گرفته شد. نتايج نشان داد ژنوتيپ هاي پرمحصول بهدليل درصد ،٤٠ ،٢٠ ،٠) پوسته كمتر، وزن هزاردانه بيشتر و جنين بزرگتر بر ژنوتيپهاي محلي برتري داشتند. كيفيت بذر تحت تأثير ژنوتيپ، رژيمهاي ٨/ بهترين نتيجه را در ميزان جوانهزني ( ٧٧ درصد)، طول ساقهچه ( ٩ IR آبياري و مدت زمان نگهداري بذر بود. رژيم آبياري 2 ٨/ سانتيمتر) و وزن خشك گياهچه ( ٣٤ ميليگرم) داشت. لاين ٦ بيشترين ميزان جوانهزني ( ٨٢ درصد)، طول ريشهچه ( ٧ ٤٣ ميليگرم) داشت. ٦٠ روز پس از برداشت طول ساقهچه به بالاترين ميزان ( ٩ سانتي- / سانتيمتر) و وزن خشك گياهچه ( ٦ متر) رسيد. با اعمال هر گونه رژيم آبياري، لاين ٦ پس از برداشت ٨٠ روزه بالاترين جوانهزني را داشت.