بررسي تاثير عمليات آنيل محلولي و پيرسازي بر ريزساختار و خواص كششي آلياژ Ti-6242

هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير دماي آنيل، محيط سرمايش پس از عمليات آنيل محلولي و دماي عمليات پيرسازي بر ريزساختار و خواص كششي آلياژ Ti-6Al-2Sn-4Zr-2Mo است. مطالعه تاثير دماي عمليات آنيل محلولي با انجام آن در محدوده دو فازي آلفا-بتا و در بازه دمايي °C 985-940 (با گام­هاي °C 15) و سرمايش در هوا انجام شد. همچنين به منظور بررسي نرخ سرمايش، نمونه­­اي از اين آلياژ پس از عمليات آنيل محلولي در دماي °C 955 در روغن نيز سرد شد. در ادامه جهت تعيين اثر دماي پيرسازي، نمونه هايي كه در دماي °C 955 آنيل و در هوا سرد شده بودند در سه دماي 570، 600 و °C 630 پيرسازي شدند. نتايج حاصل از مطالعات ريزساختاري نشان داد كه افزايش دماي آنيل منجر به كاهش كسر حجمي فاز آلفاي اوليه، افزايش ضخامت آلفاي ثانويه و اندازه كولوني آلفا مي­شود. همچنين مهم­ترين تفاوت ريزساختاري با افزايش نرخ سرمايش پس از آنيل، كاهش ضخامت آلفاي ثانويه بود كه با افزايش استحكام و افت داكتيليته آلياژ همراه شد. افزايش دماي پيرسازي منجر به افزايش اندازه كولوني آلفا و ضخامت آلفاي ثانويه شد اما تفاوت چنداني در داكتيليته آلياژ ايجاد نكرد. مناسب­ترين خواص كششي در آلياژ مورد بررسي با آنيل در دماي °C 955، سرمايش درهوا و پيرسازي در دماي °C 600 بدست آمد.