تأثير از هم گسيختگي خانوادگي بر خياباني شدن زنان

زمينه و هدف: خانواده بنيادي‌ترين و مقدس‌ترين نظام اجتماعي هر جامعه‌اي است كه عموماً هسته‌اي حمايتي – عاطفي و مورد اعتماد افراد و محافظي قوي در مقابل فشارها، اضطراب‌ها و خشونت دنياي خارج آنان محسوب مي‌شود. اين پژوهش به منظور بررسي خياباني‌شدن زنان، تأثير نظام و ساختار خانواده را بر اين پديده با اتكاء بر نظريات حوزه انحرافات اجتماعي، سرمايه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، در قالب فرضياتي ملهم از اين نظريات، مورد آزمون تجربي قرار داده است. روش‌شناسي: جمعيت آماري تحقيق، زنان خياباني شهر تهران هستند. داده‌هاي پيمايش در سال 1385 از سطح شهر و مراكز نگهداري زنان خياباني جمع‌آوري شده است و داوري در باب فرضيات با استفاده از تكنيك آماري خي‌دو و رگرسيون انجام شده‌اند. يافته‌‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه گسيختگي خانوادگي با ايجاد فشار و روابط سركوبگرانه بر روي زنان و دختران، آنان را به ناچار به حاشيه زندگي اجتماعي از جمله رها شدن در خيابان‌ها و تن‌فروشي سوق مي‌دهد. همچنين ميزان تغييرات سرمايه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي خانواده با ميزان تغييرات خياباني شدن زنان همراه است.