بررسي تاثير دزهاي كاهش يافته ايمازتاپير در مراحل مختلف فنولوژي سويا (Glycine max) بر علف هرز توق (Xanthium strumarium )

به منظور بررسي تاثير دزهاي كاهش يافته علف كش ايمازتاپير در مراحل مختلف فنولوژي سويا بر علف هرز توق، آزمايشي به صورت فاكتوريل بر مبناي طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار طي سال زراعي 89-1388 در ماهدشت كرج اجرا شد. فاكتورهاي آزمايش شامل دز علف كش ايمازتاپير در پنج سطح (0، 25،50، 75 و 100 گرم ماده موثره در هكتار) و مرحله فنولوژي سويا در سه مرحله (دو، سه و چهار برگي) بودند. برازش داده ها با تابع لجستك نشان داد كه كاربرد ايمازتاپير در مرحله دو برگي سويا بيشترين تاثير را در كاهش وزن خشك، ارتفاع، تعداد شاخه فرعي و وزن خشك بذر توق داشت، بطوري كه ايمازتاپير 89/9 گرم ماده موثره در هكتار در مرحله دو برگي سويا توانست وزن خشك توق را تا 50 درصد كاهش دهد. اين ميزان كاهش در مرحله سه برگي و چهار برگي سويا به ترتيب با كاربرد ايمازتاپير با دز 84/42 و 67/61 گرم ماده موثره در هكتار بدست آمد. علاوه بر اين، نتايج نشان داد كه تفاوت چنداني بين دزهاي 75 و 100 گرم ماده موثره در هكتار ايمازتاپير در كنترل توق وجود نداشت. بنابراين دز كاهش يافته 75 گرم ماده موثره در هكتار نيز در مرحله دو برگي سويا مي تواند بخوبي توق را كنترل كند. بيشترين عملكرد دانه سويا (3327 كيلوگرم در هكتار) نيز با كاربرد ايمازتاپير در مرحله دو برگي سويا بدست آمد.