مطالعه تطبيقي آموزش شيمي سبز در برنامه درسي مدارس متوسطه (ايران و چهار كشور پيشرفته)

A Comparative study of green chemistry education in the secondary school curriculum (Iran and four developed countries)

باور عمومي اين است كه تكليف شب بر يادگيري و عملكرد تحصيلي اثرگذار است، ولي در تحقيقات اين مقاله حاصل يك پژوهش كيفي است كه با روش تطبيقي و به كمك الگوي بردي، برنامه درسي آموزش شيمي سبز در كشورهاي آمريكا، استراليا، چين و انگلستان را بررسي كرده است. مقاله حاضر تلاش مي‌كند، عناصر اساسي برنامه درسي آموزش شيمي سبز را در كشورهاي مورد مطالعه بررسي كند. نتايج به‌دست‌آمده، شباهت‌ها و تفاوت‌هاي بين منطق، اهداف، محتوا، روش‌هاي تدريس و شيوه‌هاي ارزشيابي در بين كشورهاي مورد مطالعه و ايران را نشان مي‌دهد. شباهت‌ها بيشتر در منطق و اهداف برنامه درسي قصد شده موجود دارد، اما تفاوت‌ها بيشتر در محتوا، روش‌هاي تدريس و شيوه‌هاي ارزشيابي ديده مي‌شود. نتايج به‌دست‌آمده از اين پژوهش مي‌تواند به برنامه‌ريزان آموزشي و مولفان كتاب‌هاي درسي كمك كند تا با ديد وسيع‌تري نسبت به بهبود برنامه درسي شيمي سبز اقدام نمايند.

It was a qualitative study that using a comparative study (Beredayʹs method) studied the green chemistry education curricula in Iran and countries such as America, Australia, China and the United Kingdom. This paper tries to study the basic elements of green chemistry education curriculum in these countries. The results showed that there were more similarities in the logic and objectives of the curriculum, but the differences were seen in the content, teaching and assessment methods. The results could help the educational planers and textbook developers to improve the curriculum of green chemistry education with a broader viewpoint.