رويكرد راهبردي به نگهداشت نيروي انساني در آموزش عالي استان خراسان جنوبي

پژوهش حاضر با رويكرد راهبردي به نظام نگهداشت نيروي انساني در حوزه آموزش عالي استان خراسان جنوبي پرداخته است. اين مطالعه از لحاظ شيوه گردآوري داده ها به شيوه توصيفي – پيمايشي انجام شده است. نمونه آماري از بين جامعه آماري كاركنان در حوزه آموزش عالي استان خراسان جنوبي بود، كه از بين آنها تعداد 143 نفر با استفاده از نمونه گيري قضاوتي انتخاب شد. روش هاي آمار استنباطي از جمله ضريب همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيون چند متغيري براي آزمون فرضيه ها بكار گرفته شد. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد، رابطه معنادار قوي بين رويكرد راهبردي و نظام نگهداشت نيروي انساني وجود دارد (78/0=r). در ادامه، جهت مشخص كردن اينكه چه مقدار از واريانس نمره هاي نظام نگهداشت توسط رويكرد راهبردي تبيين مي شود، آزمون رگرسيون اجرا شد. نتايج نشان داد كه مؤلفه‌هاي هماهنگي راهبردي و مزيت راهبردي و هم افزايي راهبردي به ترتيب به ميزان 28، 25 و 24 درصد از نمرات نظام نگهداشت را به طور جداگانه تبيين كردند. در حالي كه انعطاف پذيري راهبردي قادر به تبيين نظام نگهداشت نبود. در نتيجه، تمركز بيشتر در همراستا كردن نظام نگهداشت با ساير استراتژي هاي سازماني و همچنين با ساير خرده نظام هاي مديريت منابع انساني؛ توجه و تاكيد بيشتر به مزيت رقابتي نيروي انساني به منظور رقابت و برتري در سيستم آموزش عالي؛ و در نهايت، هماهنگي اقدامات منابع انساني جهت تقويت يكديگر و ايجاد اثر بخشي كلي در سيستم آموزش عالي توسط اين پژوهش پيشنهاد مي شود.