بررسي پاتولوژيك بيماري تريكومونيازيز حاد در كبوتر

تريكومونيازيز يك بيماري انگلي است كه در ننيجه آلودگي پرندگان، به ويژه كبوتر، به تك ياخته تاژكداري به نام تريكوموناس گالينه ايجاد مي شود. اين بيماري در پرندگان كم سن و سال و يا با ايمني پايين مي تواند به مرگ آنها بيانجامد. مطالعه حاضر به منظور توصيف بيماري زايي و ضايعات هيستوپاتولوژيك در كبوتر خانگي آلوده به اين بيماري انجام گرفت. به اين منظور، از نواحي دهان، حلق و چينه دان كبوتر داراي علايم باليني بيماري با استفاده از سواب نمونه برداري به عملي آمد. اسميرهاي مستقيم تهيه شده با استفاده از رنگ گيمسا رنگ آميزي شده و با استفاده از ميكروسكوپ نوري و كليد تشخيصي مورد ارزيابي قرار گرفتند. پس از كالبد گشايي، دستگاه گوارشي و ضمائم آن از نظر ضايعات ماكروسكوپي را ميكروسكوپي (تغييرات هيستوپاتولوژيك) نيز مورد بررسي قرار گرفتند. در ارزيابي ميكروسكوپي، آلودگي بسيار شديد به تك ياخته مورد نظر در نواحي حلق و چينه دان تاييد شد. علاوه بر آن در ارزيابي هاي پاتولوژيك، وجود ندول هاي متعدد زرد رنگ در پارانشيم بافت كبد و نيز چينه دان و همچنين كانون هايي متعدد نكروز پنيري همراه با سلول هاي التهابي تك هسته اي و هتروفيل مشاهده شد. اين نتايج نشان مي دهد كه تريكومونيازيز حاد را بايد به عنوان يكي از عوامل مهم مرگ و مير در جمعيت كبوتران در كشورمان در نظر گرفت. همچنين اقدامات درماني و كنترلي كارآمد جهت پيشگيري از اين بيماري در پرندگان بايد به عنوان يك اصل در نظر گرفته شود.