امكانِ استخراج اخلاق تكنولوژي از انديشه و عمل مارتين هايدگر

«مارتين هايدگر» از نخستين فيلسوفاني است كه عميقاً به مسيله تكنولوژي پرداخته است. او درعين‎حال در مظان اين اتهام قرار دارد كه هيچ راه‎حل روشني براي مواجهه صحيح با اين پديده مدرنيته ارايه نكرده، بلكه صرفاً در كار بررسي پديدارشناسانه و غيرمتعهدانه آن بوده است. اكنون پرسش اصلي اين است كه آيا مي‎‌توان از تفكر و نحوه زيست هايدگر، راه‌حلي عملي براي مواجهه بهتر با تكنولوژي ارايه كرد؟ اگر پاسخ مثبت است، آن راه‌حل داراي چه مولفه‌هايي است؟ در اين نوشتار، با بررسي برخي از مهم‎ترين آثار هايدگر كه در آن‌ها به تكنولوژي پرداخته شده است و با نيم‎نگاهي به زندگي خودِ هايدگر و مواجهه شخصي‎اش با تكنولوژي مدرن، به‌اين نتيجه رسيديم كه اولاً اين متفكر آلماني، ديدگاه‎هاي ارزش‎داورانه بسياري را، هم درباره كليّت تكنولوژي و هم درباره برخي از گونه‎هاي ويژه آن، ارايه كرده است. براين‎اساس، كاملاً مقدور است كه از دستگاه فكري او، نبايدها و بايدهايي براي مواجهه صحيح با تكنولوژي استخراج شود؛ ثانياً برخي از مهم‎ترين مولفه‎هاي اخلاق تكنولوژي وي را كه خودش به‎صراحت بر آن‌ها تاكيد كرده يا از گفتار و رفتار او استخراج مي‌شود، با اتكا به قراين و شواهد برشمرده‎ايم.