رابطه بين حمايت سازماني ادراك شده و توانمندسازي روان شناختي كاركنان ادارات آموزش و پرورش اصفهان با نگرش شغلي

هدف پژوهش حاضر شناسايي رابطه حمايت سازماني ادراك شده و توانمندسازي روانشناختي با نگرش شغلي كاركنان ادارات آموزش پرورش شهر اصفهان بوده است. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهشي شامل 517 نفر از كاركنان ادارات آموزش و پرورش شهر اصفهان در سال تحصيلي 94-1393 بود كه در اين پژوهش از روش نمونه گيري طبقه اي متناسب با حجم استفاده شد. حجم نمونه ي انتخاب شده براساس فرمول مورگان كرجسي شامل 220 نفر از كاركنان ادارات آموزش و پرورش شهر اصفهان بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه هاي؛ حمايت سازماني ادراك شده آيزن برگر و همكاران (1986)، توانمندسازي روانشناختي اسپريتزر (1996) و سنجش نگرش شغلي كاركنان عظيمي و (همكاران) (1390) ميباشد. روايي صوري و محتوايي هر سه پرسشنامه تاييد گرديد و پايايي پرسشنامه ها با استفاده از آلفاي كرونباخ به ترتيب حمايت سازماني ادراك شده 0/863 ، توانمندسازي روانشناختي 0/859 و نگرش شغلي 0/949محاسبه گرديد. تجزيه تحليل داده هاي حاصل از پژوهشي، در دو سطح آمار توصيفي و آمار استنباطي صورت پذيرفت. در سطح آمار توصيفي با استفاده از شاخص هاي آماري نظير ميانگين و فراواني و در سطح آمار استنباطي از آزمونهاي آماري پارامتر يك مناسب همچون ضريب همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون و رگرسيون چندگانه انجام شد و نتايج نشان داد كه بين حمايت سازماني ادارك شده و نگرش شغلي رابطه معناداري وجود دارد ولي بين حمايت سازماني ادارك شده با توانمندسازي روانشناختي و توانمند سازي روانشناختي با نگرش شغلي رابطه معنا داري وجود ندارد.