كيفيت زندگي در مدرسه و نقش آن در پيش بيني هوش هيجاني دانش آموزان

اين پژوهش با هدف بررسي وضعيت كيفيت زندگي در مدرسه و نقش آن در پيش بيني هوش هيجاني اجرا شد. روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري مطالعه حاضر، تمامي دانش آموزان دختر و پسر پايه پنجم و ششم ابتدايي شهرستان ثلاث باباجاني است كه در سال 94-93 مشغول به تحصيل (420 نفر) بوده اند. با توجه به جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه ايي تعداد 200 نفر به عنوان نمونه (90 نفر پسر و 110 نفر دختر) انتخاب شده و مورد بررسي قرار گرفتند، براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه كيفيت زندگي در مدرسه اينلي و بورك و پرسشنامه هوش هيجاني شريانگ استفاده شد كه روايي محتوايي آنها مورد تاييد اساتيد صاحبنظر قرار گرفت و پايايي آنها با استفاده از آلفاي كرونباخ به ترتيب 85/ 0 و 85/ 0 بدست آمد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تي مستقل، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيري استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين دانش آموزان دختر و پسر هم از نظر هوش هيجاني و هم از نظر كيفيت زندگي، تفاوت معناداري وجود دارد و همچنين بين كيفيت زندگي در مدرسه و مولفه هاي آن با هوش هيجاني، رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.