دولت هاي پدرسالار ؛ توسعه اقتصادي و دموكراسي

كشورهاي پسا استعماري جهان سوم به لحاظ تاريخ سي با دو چالش عمده مواجه شده اند: ارتقاء توسعه اقتصادي و ايجاد دموكراسي پايدار. در مواجهه با جهاني شدن اين چالش تا به امروز تداوم داشته است؛ در حالي كه برخي كشورهاي درحال توسعه سابقاً مستعمره يك قدم تا جهاني شدن برداشته اند. اريك بود در كتاب دموكراسي، توسعه و دولت پدرسالار در عصر جهاني شدن به بررسي و مقايسه پدرسالاري در چندين كشور در حال توسعه پرداخته است. انتقاد سنتي ليبرال دموكراسي كشورهاي توسعه يافته، اين است كه پدرسالاري بيش از حد به عنوان يك مانع در برابر توسعه اقتصادي و دموكراسي عمل مي كند. نويسنده با يك مطالعه مقايسه اي بين فيليپين، پرو، تايوان، شيلي، اكوادو، و اندونزي به نقد اين موضوع مي پردازد. هر مورد رابطه مشخصي با پدرسالاري دارد. در نتيجه نويسنده با نگاهي منحصر به فرد به طرح پرسش مفهوم پدرسالاري و اثر آن بر توسعه اقتصادي و توسعه جوامع دموكراتيك مي پردازد. كتاب دموكراسي، توسعه و دولت پدرسالار در عصر جهاني شدن، كمك قابل توجهي در بحث انضباط در روابط بين المللي، اقتصاد، جامعه شناسي، مطالعات توسعه و مطالعات جهاني شدن ارائه مي دهد.