بررسي وضعيت آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان اتاق عمل و هوشبري در دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني البرز

Assessment of Clinical Education in the Alborz University of Medical Sciences from Surgical Technology and Anesthesiology Students’ Point of View

مقدمه: جهت ارتقاي كيفيت آموزش باليني، بررسي مستمر وضعيت موجود، كشف نقاط قوت و ضعف و تقويت يا اصلاح آن‌ها از اركان اساسي محسوب مي‌شوند و دانشجويان مهمترين منبع دسترسي به اطلاعات لازم در اين زمينه مي‌باشند. اين پژوهش با هدف تعيين وضعيت آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان اتاق عمل و هوشبري دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني البرز در سال 1389 انجام پذيرفت. روش كار: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي- مقطعي بود كه در سال 89-90در دانشگاه علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني البرز انجام شد و نظرات دانشجويان كارشناسي پيوسته گروه اتاق عمل و هوشبري در مورد وضعيت آموزش باليني مورد بررسي قرار گرفت. ابزار بررسي پرسشنامه‌اي 35 گزينه‌اي محقق ساخته بود كه به صورت خودايفا توسط دانشجويان تكميل شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزارSPSS و روش‌هاي آماري تجزيه و تحليل شد. نتايج: نتايج به‌دست آمده از اين مطالعه نشان داد كه مطلوب‌ترين وضعيت آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان اتاق عمل مربو ط به حيطه برخورد با دانشجو بود در حالي كه از نظر دانشجويان رشته هوشبري حيطه اهداف و برنامه آموزشي بالاترين سطح را به خود اختصاص داد. در مجموع، دانشجويان رشته اتاق عمل با ميانگين امتياز 74 از 100 وضعيت آموزش باليني را مطلوب و دانشجويان رشته هوشبري با امتياز 53 وضعيت آموزش باليني را نسبتاَ مطلوب توصيف نمودند. نتيجه‌گيري: با توجه به لزوم كسب مهارت باليني در رشته‌هاي تخصصي چون كارشناسي اتاق عمل و هوشبري، به نظر مي‌رسد لازم است تا در كنار توجه به مسايل آموزش تيوري، به وضعيت محيط‌هاي باليني نيز توجه بيش‌تري شود. به عبارت ديگر، محيط آموزش عملي بايد به شكل علمي همراستا با اهداف آموزش‌هاي نظري فراهم شود تا دانشجويان قادر باشند به توانمندي‌هاي لازم در زمينه تخصصي اتاق عمل و هوشبري نايل گردند.