برنامه ريزي و آمايش راهبردهاي ارتقاي امنيت زائران و گردشگران شهر مشهد با تلفيق مدلهاي برنامه ريزي استراتژيك و تحليل شبكه (ANP-SWOT)

امنيت پيش­زمينه­­ي يك اجتماع سالم و احساس امنيت، بسترساز توسعه­ي جوامع انساني است. سعادت يك اجتماع در گرو حفظ و بقاي امنيت و احساسات ناشي از آن است. امنيت زائران و گردشگران از مهم­ترين مقوله­هايي است كه در بحث امنيت مطرح مي­شود. هدف اين پژوهش، آمايش و برنامه­ريزي راهبردهاي ارتقاي امنيت زائران و گردشگران در كلان­شهر مشهد با تلفيق مدل­هاي برنامه­ريزي استراتژيك و تحليل شبكه­يANP-SWOT ­ است. روش تحقيق اين پژوهش، توصيفي- تبييني با اهداف كاربردي- توسعه­اي است. در ابتدا براي رسيدن به عوامل چهارگانه­ي SWOT از روش دلفي استفاده شده، بدين­گونه كه سي نفر از كارشناساني كه در اين زمينه خبره بودند، انتخاب شدند تا مهم ترين عوامل نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهديد در امنيت زائران و گردشگران را جمع­آوري كنند. سپس براي اولويت بندي استراتژي هاي حاصل از فن سوات، با استفاده از مدل تحليل شبكه (ANP) به ارزيابي و اولويت­بندي استراتژي هاي حاصله پرداخته شده است. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل ها با مدل ANP نشان مي دهد كه راهبردهاي SO1، SO2 و ST1، سه راهبرد اوليه در ارتقاي امنيت زائران و گردشگران شناخته شده است. راهبـرد SO2، برنامه­ريزي براي مديريت يكپارچه­ي امنيت زوار در مناطق اطراف حرم و راهبرد SO1 تهيه­ي بسته­هاي سرمايه­گذاري (مشاركتي و غير مشاركتي) براي توسعه­ي كمي و كيفي مراكز اقامتي زائران است كه هر دو مربوط به استراتژي هاي تهاجمي است. همچنين راهبرد ST1، حمايت از سرمايه گذاران بخش خصوصي و نهادهاي مدني در جهت پيشبرد سريع طرح هاي كالبدي مربوط به طرح بافت نوسازي پيرامون حرم بوده كه اين راهبرد مربوط به استراتژي هاي رقابتي است. در نهايت، استراتژي تهاجمي با كسب امتياز 0.41392 به عنوان استراتژي داراي اولويت اول و استراتژي محافظه كارانه با كسب 0.23026 امتياز به عنوان استراتژي دوم در جهت ارتقاي امنيت زائران و گردشگران انتخاب شده اند